Δευτέρα, 14 Ιανουαρίου 2013

ΘΕSOULNIKH 2013...Σε είδα!

Κι όμως στην Θεσσαλονίκη  η μαγεία υπάρχει ακόμα.....  

Πες το κληρονομικό χάρισμα, πες το μελλοντολογικό παραλήρημα, πες το «μέλλον είναι τώρα». Πες το όπως θέλεις, αλλά κράτησε το ρεζουμέ από όσα ακολουθούν: η μαγεία υπάρχει ακόμα στην πόλη και το αύριο είναι μια άλλη δημιουργική, φαντεζί, πολύχρωμη και ανήσυχη χώρα. Να γιατί... 
Creativity For.Th  Καλύτερα δεν γίνεται

Σε μια Θεσσαλονίκη όπου το εθελοντιλίκι, το διαδραστικό event, το αστικό πείραμα και όπως αλλιώς βαφτίζουν τις δράσεις τους ομάδες και ομαδούλες πάει σύννεφο, αλλά δυστυχώς δεν βλέπουμε τίποτα περισσότερο από ένα πάρτι, μια δενδροφύτευση ή μια κεκαλυμμένη ζητιανιά κρατικού χρήματος, επιτέλους σκάει κάτι οραματικό, όχι μόνο στα λόγια αλλά και στην πράξη. Με ξεκάθαρο στόχο την ανάδειξη της δημιουργικής οικονομίας, την ανάπτυξη προϊόντων, υπηρεσιών και νέων επιχειρηματικών μοντέλων, το Creativity For.Th σηκώνει τον πήχη ψηλά. Με άξονα δράσης το παλιό εμπορικό κέντρο και τη «διασκεδαστούπολη» της Βαλαωρίτου, να που στα ξαφνικά μια εκατοντάδα ΑΦΜ δεν παρέχει υπηρεσίες ποτού και φαγητού, αλλά στους χώρους της φιλοξενεί δημιουργικά γραφεία επικοινωνίας, νέους σχεδιαστές και designers, παιδιά που ασχολούνται με μόδα ή κόσμημα, δίνει κοινώς στην περιοχή μια άλλου είδους διάσταση. Γκρουπάροντας ως Creativity For.Th, η ομάδα που το υποστηρίζει ονειρεύεται πως το βγάζει από τα στενά όρια της πόλης και το ταξιδεύει πρώτα ανά την Ελλάδα συστήνοντας και προτείνοντας στους επαγγελματίες κάθε είδους να εμπιστευτούν τα παιδιά της Θεσσαλονίκης, με απώτερο στόχο να το υποβάλει ως πρόταση στην ΟΥΝΕΣΚΟ προκειμένου και η περιοχή της Βαλαωρίτου να ενταχτεί στο χάρτη ομοειδών περιοχών της Ευρώπης, φέρνοντας πιο κοντά στους καταναλωτές πρωτότυπες εφαρμογές, τεχνολογίες, υπηρεσίες και άλλα αβαντάζ αυτού που καλείται δημιουργική οικονομία. 

Γιώργος Μαρτινίδης  Από το πουθενά 
Στα 30 του και με το πρώτο βιβλίο του κατάφερε αυτό που πλείστοι καθιερωμένοι συγγραφείς της πόλης ονειρεύονται: να γράψει ένα συναρπαστικό αστυνομικό μυθιστόρημα όπου η εξέλιξή του διαδραματίζεται στην πόλη, οι φόνοι πέφτουν σύννεφο, ο ντετέκτιβ είναι ζόρικος και καραμπουζουκλής, το σασπένς ιλιγγιώδες και η οξυδερκής παρατήρηση της θεσσαλονικιώτικης μικροκοινωνίας και παραοικονομίας συνηγορούν πως το παιδί έχει μέλλον. Διαβάστε το «Από το πουθενά» (εκδ. Γράμματα), αποθεώστε τον ντετέκτιβ Μπεν και αναμείνατε στο ακουστικό σας καθότι ο συγγραφεύς στρώθηκε ήδη για το δεύτερο.

Δωρόθεος  Cuartos de la vida
Μια ζωγραφική ασπρόμαυρη, στα όρια του βιβλικού πόνου και του ιερού μαρτυρίου, εικόνες κλειστοφοβικές, ήρωες που μακριά από τα τερτίπια και τις τεχνοτροπίες της pop culture αφήγησης υποφέρουν σε ταπεινά δωμάτια γέρικων πολυκατοικιών. Ανακαλύψτε ένα ζωγράφο που φέτος «ήρθεν η ώρα του» να γκελάρει. Για περισσότερα στο www.dorotheos.com


Prop4g4nd4   The creative bureau

Ο πιο φρέσκος και ο πιο low profile graphic designer της πόλης έχει μια γραμμή απόλυτα αναγνωρίσιμη, η αισθητική αλλά και το συνολικό attitude του παραπέμπουν στη δύναμη των δρόμων. Το μήνυμά του εικονοπλάθεται από full soulful δύναμης χρώματα και χαρακτήρες, κι επιτέλους να ένας Θεσσαλονικιός που, χωρίς να θέλω να θίξω την αισθητική των μεγάλων γραφείων της πόλης που πιο πολύ στο μυαλό τους έχουν τις εκθέσεις στα μουσεία, τους παίζει στα ίσια, αν και μόνος του. 
Ψάξ’ τον στο www.prop4g4nd4.com
45DopeGk   Χώσ’ τα, αγόρι μου!

Ανήλικος έφηβος που το πρωί πάει στο Πειραματικό Λύκειο της Αγίας Σοφίας, κάποιες Παρασκευές που παίζει στο «Μπορ Ντε Λο» της Εγνατίας, μιξάρει και σκρατσάρει καλύτερα και από groover του λονδρέζικου Κρόιτον. Σε μια Θεσσαλονίκη που το κομπιουτερίστικο dj-λίκι δίνει και παίρνει, ο 45DopeGk παίζει με βινύλια και τιμά τον τίτλο του: το πιο αλανιάρικο breakbeat του βορρά. Παρακολούθησε την πορεία του και άκου τα mix tapes του: www.facebook.com/funky45dopes και  www.mixcloud.com/45Dope/

Σπάρτα This is Χορτιάτης!

Μια ταβέρνα καταμεσής ενός αγροκτήματος στον Χορτιάτη. Κόκορας κρασάτος και μερακλίδικα ψημένα γουρουνόπουλα σερβιρισμένα με τσίπουρα βιολογικά και κρασάκια σπέσιαλ. Ένα οινομεζεδοπωλείο που, για να το βρεις, πρέπει να πάρεις τον πρώτο δεξιά δρόμο μπαίνοντας στο χωριό και να τον φτάσεις ως το τέρμα του. Ζητάς τον κύριο Λάκη, που εκτός από εξαίσιες γεύσεις και κυνήγια, σερβίρει και ψαράκι. Καθώς ένεκα κρίσης το ταβερνείο και η επιστροφή στις ελληνικές γεύσεις πάει σύννεφο, στη «Σπάρτα» και εκδρομή θα κάνεις και θα καραευφρανθείς. Trust me: 2310 349.975

Cocktail Jane  Fells like I’m fixing to dance

Ο εικαστικός και μουσικός Alex O’ Right έστησε στη Ζεύξιδος ένα ατελιέ εργοτάξιο sixties vintage μόδας που ξεκινάει με handmade παπούτσια και συνεχίζει με τρελά πουά φορεματάκια, σπονδή σε εποχές που η μόδα ήταν κίνημα, η μουσική επανάσταση και το στιλ ταυτότητα και ουχί μαϊμούδισμα βιντεοκλίπ εικόνων. Πέρα από τα δικά του, ντιλάρει και ρούχα La Pomme D’ Eve, κοσμήματα Banofee και τσάντες Act Art, labels εξίσου θεσσαλονικιώτικα. Άνοιξε την ντουλάπα: Facebook: Cocktail Jane & the Shoes Factory

Λουτρά Πόζαρ Στην Αριδαία, αδελφές μου, στην Αριδαία!

Το δημοτικό υδροθεραπευτήριο τα σαββατοκύριακα για τους Θεσσαλονικείς είναι ό,τι η Μύκονος για την Αθήνα το καλοκαίρι. Τρελό κέφι δηλαδή μέσα σε ευλογημένης ζέστης και ιαματικής αξίας πισίνες, που η απόλαυσή τους κοστίζει 15 ευρώ το μισάωρο. Είναι ανοιxτές όλο το εικοσιτετράωρο και κάθε παρέα που σέβεται τον εαυτό της συνδυάζει το λουτρό με γεύμα λουκούλλειο στις ταβέρνες της περιοχής και shopping με βιολογικά μήλα, λικέρ και μαρμελάδες κράνα, τραχανάδες, χυλοπίτες και βόλτες στην πλούσια φύση του τόπου. Η πιο ωραία εκδρομή στη μιάμιση ώρα απόσταση από την πόλη για όσους ψάχνουν άλλου είδους ποιότητας σαββατοκύριακα, πέρα από καπουτσίνους στην παραλία και κατανάλωση στα εμπορικά κέντρα.

Ghost Note Project Sensomatic

Μπαντάρα! Μουσική αταξινόμητη, με άξονα αφήγησης το κιθαριστικό post rock, αλλά καταπληκτικές ψυχεδελικές παρεκτροπές μπολιασμένες με εκκεντρικού ρυθμού τύμπανα και new wave/ethnic επίμετρα που σκοτώνουν. Ο δίσκος ντεμπούτο τους κυκλοφορεί από την All Together Now και η τριπλέτα Ζαμπέτας, Τόλιος, Τσαπράζης, μπαρουτοκαπνισμένοι και δαφνοστεφανωμένοι παίκτες από τις ηρωικές μέρες των Τρύπες και Ξύλινα Σπαθιά, αποδεικνύει πως οι μεγάλοι παίκτες γίνονται ακόμα καλύτεροι όταν περνάει ο χρόνος, τα μεγαλεία υποχωρούν αλλά η καύλα και η αγάπη για τη μουσική μένει, που θα έλεγε και ο Ρασούλης.

Το άρθρο του Στέφανου Τσιτσόπουλου  μεταφέρθηκε αυτούσιο από το  athensvoice.gr 

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου